Ik begeef me deze ochtend naar Amsterdam voor de Office Day in het Olympisch Stadion. Onderweg bel en e-mail ik een aantal mensen (dat laatste is niet verstandig maar als je echt stilstaat kan het best vind ik). Het project waar ik momenteel in zit vergt wat ‘hand- en spandiensten’ voor het projectmanagement. Ook al zijn wij soms betrokken bij het projectmanagement van een belangrijk traject, ditmaal vertegenwoordig ik een van de opdrachtgevers in een meer inhoudelijke rol.
Bij aankomst in Amsterdam brainstorm ik met een collega over hoe we een nieuwe key account van onze diensten gaan voorzien. Het valt niet mee om een totaal nieuwe klantrelatie op te bouwen, dus we moeten met scherpe ideeën komen. Komende maandag hebben we de hele dag uitgetrokken met de practice om het over onze focus te gaan hebben en dit is daar een onderdeel van.
Daarna lunch ik met iemand die mogelijk geïnteresseerd is om bij ons te komen werken. Hiervoor heeft hij onder andere bij Booz & Co. gewerkt. Ik val in voor een collega die het vanwege zijn project uiteindelijk drukker heeft dan aanvankelijk gedacht. Met een IOU kom ik wel weer eens bij hem langs als ik het wat drukker heb.
Als afsluiter van de dag hebben we een borrel en aansluitend een etentje voor een collega die weg gaat. Vandaag is het zijn laatste dag. Hij begint binnenkort met zijn MBA bij Kellogg. Het is alweer een tijdje geleden dat ikzelf op fulltime MBA ging, dat is al weer drie jaar geleden. We zijn erg benieuwd hoe hij het gaat vinden en wat hij daarna gaat doen. Hoe dan ook een erg goed excuus om weer eens met zijn allen gezellig te doen.
“Wat is het toch leuk om consultant te zijn”, dacht ik toen ik vanavond naar huis reed. Vandaag was echt zo’n ontzettende leuke, afwisselende dag die er voor zorgt dat ik consultancy een ‘tof’ vak vind.
Het begon direct vanmorgen al. Ik kwam aan bij onze klant en schoof aan bij collega’s Leon, Alexander en Jan-Piet, die er zoals gewoonlijk al waren. Ik ben geen ochtendmens en kom doorgaans niet als eerste aan, Vandaag had dit als voordeel dat ik direct kon worden opgevrolijkt met het bericht dat we er misschien weer een nieuwe Quinteller bij krijgen. Eén van de drie kandidaten die gisteren in de derde ronde zat, heeft een aanbieding gekregen. Ik heb deze kandidaat in de tweede ronde gesproken en vond het een bijzondere en leuke vent, waarvan ik ervan overtuigd ben dat hij het goed zal doen bij Quintel. Hopelijk kiest hij dus voor ons.
De rest van de ochtend legde ik samen met Jan-Piet de laatste hand aan de televisiestrategie die we voor deze klant hebben opgesteld, zodat we ’s middags goed voorbereid bij de twee directeuren zouden zitten die onze opdrachtgevers zijn. Die meeting liep inderdaad uitstekend: complimenten voor zowel ons eerdere workshopdocument als voor het daaruit gedestilleerde advies. We gaan de klant nu helpen de strategie te implementeren, want binnen de organisatie wijzen nog niet alle neuzen dezelfde kant op.
Aan het eind van de middag had ik afgesproken met Leon en Rik om ons proposal voor een nieuwe opdracht door te nemen. Als we die opdracht krijgen wordt het mijn rol om proces en inhoud in goede banen te leiden. Daarom vind ik het belangrijk om er bij te zijn als het plan van aanpak wordt opgesteld en hier een bijdrage aan te leveren. Rik had een uitstekende eerste versie gemaakt, waardoor we snel spijkers met koppen konden slaan en Leon en ik na een paar uurtjes ieder met een stapel actiepunten de deur uit gingen om het proposal morgen af te ronden. Dit is een opdracht in de metaalindustrie, weer heel iets anders en mede daarom erg leuk en uitdagend! Nadat we morgen de laatste puntjes op de i zetten mogen we het volgende week presenteren en dan hopen we natuurlijk aan de slag te kunnen.
’s Avonds had ik bestuursvergadering van stichting ‘Help mij leven’, een Nederlandse organisatie die straatkinderenprojecten in Rio de Janeiro financiert. Ik ben daar al jaren nauw bij betrokken en vind het belangrijk om dit er in mijn vrije tijd naast te kunnen doen. Ook hier liggen extra uitdagingen vanwege de economische crisis, zoals het snel teruglopen van de waarde van de euro ten opzichte van de Braziliaanse real.
Terug in de auto is de weg inmiddels leeg en krijg ik de kans mijn gedachten nog een half uurtje op een rij te zetten. Het afgelopen half jaar heb ik gewerkt in de energiesector, bij een olie-opslagbedrijf, een kabelmaatschappij en als het meezit komt daar nu de metaalindustrie bij. Quintel neemt nieuwe mensen aan en functioneert goed, met betrokken en leuke collega’s. En ik heb tijd om actief te zijn voor de kinderen in Brazilië waarvan ik weet dat ze het hard nodig hebben. Mijn conclusie als ik uit de auto stap: “ik heb het naar mijn zin”.
Vandaag een dag vol afspraken. ’s Ochtends interview ik samen met mijn collega Marco twee kandidaten voor de tweede ronde. We houden 1-op-1 met elke kandidaat een case-interview en per kandidaat bespreken we achteraf hoe de gesprekken gingen. Ik vind het altijd een grote uitdaging om in anderhalf uur zo goed mogelijk te toetsen of iemand een goede strategy consultant zou kunnen zijn, er lol aan kan beleven en past bij Quintel.
Bij mijn eerste kandidaat heb ik het gevoel te weinig te kunnen vragen. Dat zegt deels iets over de kandidaat – lang van stof – maar ook dat ik zelf sneller moet afkappen om de volgende vraag te kunnen stellen. De case doet hij goed: hij kiest een goede structuur, schrijft dat netjes op en kan daardoor flexibel op mijn vragen reageren en toch de rode draad in het oog houden. De tweede kandidaat is heel zenuwachtig. Ik probeer hem op zijn gemak te stellen, maar kom er halverwege achter dat ik juist zelf de druk heb verhoogd. Ik heb namelijk gezegd dat ik om 12.00 echt af wil ronden. Dat zei ik voor de duidelijkheid, maar hij neemt het op als een test en houdt de rest van het gesprek actief de tijd in de gaten. Stressbestendigheid is natuurlijk belangrijk en kort en bondig een punt kunnen maken ook, maar ik vind het managen van de tijd tijdens het gesprek niet de verantwoordelijkheid van de kandidaat. In dit geval zit het mij een beetje in de weg om echt goed zijn analyse te kunnen toetsen. De case gaat voldoende, maar ik vermoed dat hij beter kan. Na evaluatie met Marco geven we beide kandidaten een ticket voor de laatste ronde een maand later.
Om 12.15 rijd ik richting mijn afspraak in Amersfoort. Samen met mijn collega Jan-Paul spreken we een market access manager van een grote farmaceut. Jan-Paul heeft hem vorig jaar gesproken. We hebben hem nu opnieuw benaderd, om te bespreken met welke problemen hij zit en of we hem met onze ervaring bij het oplossen ervan kunnen ondersteunen.
Een spannende dag vandaag, we horen vanmiddag of we doorgaan met de volgende fase van een case. Vorige week een drieweekse analyse van het sales & operations planning proces bij een speler in de farmaceutische industrie afgerond. Het bedrijf kan veel tijd besparen en heeft minder werkkapitaal nodig als de afstemming tussen de afdelingen sales en supply chain beter wordt. En het instellen van een helder proces en afspraken op gezette tijden voorkomt veel tijdsverlies aan ‘brandjes blussen’. Naar aanleiding van de gedefinieerde verbeterpunten zal de klant vandaag in het management team beslissen of ze de implementatie zelf doen of onze ondersteuning erbij zullen gebruiken. Omdat zoiets al snel je ‘kindje’ wordt, ook al na drie weken, hoop ik op het laatste!
Maar eerst ga ik met een collega aan de slag voor een analyse van de onderlinge concurrentiepositie van ziekenhuizen. We starten met een discussie hoe je de performance van een ziekenhuis definieert, en op basis van welke data je dat in kaart zou kunnen brengen. Daarna gaan we op zoek naar de data. We pluizen datasets van verschillende ministeries en het CBS uit en proberen deze handig te combineren. Tegen het eind van de ochtend hebben we een meeting met om gezamenlijk naar het overkoepelende strategie verhaal te kijken. In de verloren minuutjes pleeg ik nog wat telefoontjes voor een recruitment evenement dat we binnenkort organiseren en waar ik een deel van de organisatie voor mijn rekening neem.
Na een gezellige lunch op weg naar de klant voor de discussie over het vervolg. Het gesprek verloopt goed en ze zijn enthousiast over ons plan. Ze willen ons graag betrekken bij de implementatie, leuk! Na een goede discussie over de balans tussen hun tijd en de onze, zodat het nieuwe proces optimaal geborgd wordt, vetrekken we tevreden naar huis. Nog even langs de bakker in het dorp hier, het brood daarvan is natuurlijk veel lekkerder dan dat van de supermarkt bij mij om de hoek.
Ik start binnenkort met een project voor een telecombedrijf in Zwitserland. Het afgelopen jaar hebben andere Quintellers al in diverse landen projecten voor dit bedrijf gedaan, maar ikzelf ga nu voor het eerst ‘Europa in’. Vandaag heb ik met Hans, een collega, bij hem thuis afgesproken om de aanpak te bespreken.
We gaan het bedrijf ondersteunen om hun verkoopstrategie en –resultaat te verbeteren. Het bedrijf gebruikt verschillende verkoopkanalen naar consumenten, zoals huis-aan-huis verkoop, telefonische acquisitie en online verkoop. Wij zullen de prestaties van de verschillende kanalen analyseren. Vervolgens zullen we een voorstel doen voor verbeteringen per kanaal en voor de optimale inzet van het verkoopbudget over de kanalen heen, de ‘kanaalmix’.
Eenmaal bij Hans aangekomen installeren we ons in zijn werkruimte op zolder met het koffieapparaat bij de hand. Hans heeft een soortgelijk project al eerder gedaan dus vandaag willen we vooral brainstormen wat de beste aanpak is en welke nieuwe ideeën we kunnen toevoegen aan de aanpak. Dit houdt ons bijna de hele dag zoet en aan het eind van de dag hebben we een mooie aanpak staan. Nu nog een stap verder uitwerken en dan binnenkort richting Zwitserland!
Dit jaar werk ik door tussen Kerst en Oud en Nieuw. Dat is altijd een rustige periode met nauwelijks vergaderingen of deadlines. Een mooie tijd om nog openstaande klusjes af te ronden, de mailbox leeg te maken en met wat meer afstand over mijn opdrachten na te denken.
Voordat het zo ver is breng ik eerst de leaseauto naar de garage om een parkeerschade van afgelopen maand te laten repareren. Met een vervangende auto rijd ik vervolgens door naar de klant. Omdat de sneeuw gesmolten is en er geen files zijn arriveer ik nog mooi op tijd.
Om 11:00 staat een brainstorm gepland over een nieuw op te zetten R&D-instituut voor de energiesector. De klant blijkt het echter ook rustig aan te doen; de sessie wordt naar de middag verplaatst. Dat geeft mij wat meer tijd om te onderzoeken met welke zaken rekening gehouden moet worden wil dit nieuwe instituut een succes kunnen worden.
Na lunch verloopt de sessie voorspoedig. Er komen veel nieuwe ideeën uit; het meeste kan ik in de namiddag al uitwerken. Uit gewoonte kijk ik om 18:00 hoeveel files er in het land staan; dat blijken er nul te zijn. Vandaag op tijd naar huis!
Ik had me voorgenomen om na het avondeten nog even door te werken. Als ik in mijn agenda kijk en ontdek dat er morgen nog voldoende tijd over is, besluit ik in plaats daarvan de aankomende wintersportvakantie te boeken. De rustige vakantietijd geeft me de tijd om dat klusje, dat nu urgent is omdat we binnenkort al gaan, eindelijk te doen.
Vandaag de laatste Office Day van het jaar! In hotel New York zijn we met collega’s bij elkaar om te werken en bij te praten. Maar eerst ga ik nog een paar laatste open punten van mijn projecten afronden.
De afgelopen weken heb ik samen met Lex en Casper gewerkt aan een het herijken van de strategie van een Nederlands telecombedrijf, daarnaast heb ik ook gewerkt aan de marketingstrategie van een Oost-Europees telecombedrijf. Verder was ik gisteren samen met Hans in Hongarije om een nieuw project te starten waarin we verbeteringen binnen een van de verkoopkanalen van een Hongaars telecombedrijf gaan identificeren. Er is dus veel gebeurd deze week en hiervoor moet ik nu tijdens de ochtend een aantal zaken afronden. Tegen de tijd dat ik mijn meeste openstaande punten heb afgerond is het al tijd voor de Quintel Kerstlunch.
Na de lunch start het gezamenlijke programma; Eva presenteert haar afgeronde project bij een farmaceut en Marco spijkert onze kennis van spelling en grammatica bij. Inclusief Quintel dictee!
Rond een uur of half vijf verhuizen de eerste collega’s richting de bar. Ik drink nog een paar drankjes mee en spring dan snel in de auto om op tijd te zijn bij het concert in Amsterdam waar ik kaarten voor heb.
Laatste vrijdag van de maand, dat betekent maar één ding: vandaag hebben we met Quintel onze maandelijkse Office Day. Bij Quintel werken we niet vanuit een eigen kantoor maar voeren we onze opdrachten uit bij de klant op locatie. Om alle Quintel-collega’s ook regelmatig te zien en te spreken werken we eens in de maand met zijn allen op een telkens wisselende locatie. Hierbij hoort ook een inhoudelijk programma voor scherpe inhoudelijke discussies, en uiteraard een diner en/of borrel voor de gezelligheid aan het eind van de dag.
Vandaag zitten we in hartje Amsterdam. ’s Ochtends werk ik aan de case waar ik momenteel op actief ben: een marketingstrategie voor activiteiten in verschillende landen van een internationaal kabelbedrijf. Een spannende en internationaal georiënteerde case.
Daarna volgt een grote verrassing. Met Office Days bieden we studenten de mogelijkheid om op een informele manier kennis te maken met Quintel door een lunch met een van onze consultants. Vandaag mag ik een lunchkandidaat ontvangen waarvan vooraf de naam van de kandidaat al een belletje deed rinkelen; zou dat dezelfde zijn…? En inderdaad; de lunchkandidaat blijkt de jongen te zijn die ongeveer twintig jaar geleden een van mijn beste vriendjes was; zoals dat gaat als je 9 bent, verwaterde dat contact nadat ik naar een verre stad verhuisde. Erg leuk om elkaar na zo’n lange tijd weer te zien en de veranderingen en toch ook overeenkomsten te zien. Samen halen we wat oude koeien uit de sloot en daarnaast praten we natuurlijk uitgebreid over Quintel, zijn huidige activiteiten en interesse voor strategie consulting – de eigenlijke redenen van zijn bezoek.
Waar de lunch voor mij bijzonder was, is vandaag voor heel Quintel een bijzondere dag en specifiek voor Carol. Het afgelopen jaar heeft zij – geholpen door drie andere Quintellers – zich gericht op het schrijven en uitbrengen van een boek, en vandaag is de grote lancering: het boek “Zomerspelers” wordt officieel gepresenteerd door de uitgeverij. Carol heeft onderzocht welke bedrijven langdurig hun sector weten te domineren, en wat deze bedrijven nu precies zo succesvol maakt en houdt. Hieruit heeft zij een aantal lessen gedestilleerd die voor eigenlijk alle bedrijven zeer waardevol kunnen zijn. In een proefdruk heb ik het boek al mogen lezen, maar om nu te zien hoe het daadwerkelijk gedrukt is en uitgegeven wordt, maakt het pas echt tastbaar. Na de boeklanceringsborrel genieten we in een restaurant om de hoek van een heerlijk diner, en met de Utrechtse collega’s keren we vervolgens terug naar ‘onze’ stad om daar samen verder het weekend in te luiden. Zo blijkt maar weer: bij Quintel is het nooit “just another day at the office”!
Ik zit momenteel ‘in between projects’, aangezien de start van mijn volgende project wat is uitgesteld, maar dat maakt mijn dagen er niet minder druk op.
Deze ochtend ga ik naar Helmond, om mijn collega Pieter te ondersteunen bij een interview. Voor zijn project worden directeuren geënquêteerd van diverse instituten die onderzoek en onderwijs voor een industrie stimuleren en faciliteren. Omdat ik nog nooit eerder in Helmond ben geweest, is het meteen een goede test van het navigatiesysteem in mijn nieuwe auto.
Mijn rit verloopt wat soepeler dan ons interview. De directeur praat honderduit over de toekomstplannen van het instituut en het is soms erg lastig om onze interviewvragen beantwoord te krijgen. De uitdaging zit hem in de balans tussen beleefd luisteren en tegelijkertijd wel onze vragen binnen zijn beschikbare tijd voorleggen. Als we na anderhalf uur weer buiten staan, heb ik gemengde gevoelens over het resultaat. Gelukkig verzekert Pieter mij ervan dat hij met de antwoorden prima vooruit kan.
En dan naar op naar Maarssen, waar ik deze middag met mijn ‘peers’ intervisietraining krijg. Intervisie is één van de mogelijkheden die je bij Quintel krijgt om je te ontwikkelen. Door met collega’s van hetzelfde niveau te discussiëren, kun je vaak tot oplossing komen van vraagstukken en knelpunten die je tijdens het werk tegenkomt. Omdat mijn groep dit voor het eerst zal gaan doen, krijgen we een training van een personal coach: Petronel Bijlsma.
Hierna ga ik naar huis, maar dat betekent niet dat de werkdag al voorbij is. Ik heb er afgesproken met mijn collega Bram. Wij schrijven dit jaar het business plan voor het komende jaar. Al sinds de start van Quintel schrijven de jongste aandeelhouders het nieuwe jaarplan en wij zijn afgelopen jaar aandeelhouder geworden. Het is ontzettend leuk om zoiets een keer te mogen doen; ik weet sinds kort precies waar onze inkomsten aan uitgegeven worden en waar ze verdiend worden.
Er staan een hoop punten op de agenda, maar de belangrijkste beslissing die we nemen is dat de terugblik op het afgelopen jaar wordt ingekort. Het was een onderdeel waar de afgelopen jaren altijd veel tijd in ging zitten, en we besteden die tijd liever aan de vooruitblik.
Doordat we tussendoor een goede hap van de lokale Indiër hebben gegeten, heb ik vandaag geen knorrende maag die mij normaal gesproken vertelt dat het welletjes is geweest. Het is ineens al elf uur. We verdelen snel de taken voor de komende week en dan laat ik Bram uit. Ik kijk nog even naar het late journaal en dan is het toch echt bedtijd.
Vandaag was mijn ondernemersdag: 4 dagen per week werk ik namelijk voor Quintel en 1 dag per week (of 2 als ik op zaterdag ook nog wat acties oppak) ben ik bezig mijn eigen bedrijfje op te zetten. De combi geeft me enorm veel energie – aan de ene kant de intellectuele uitdaging en aan de andere kant heel praktisch met de voeten in de modder de boel regelen. Ik ben dan ook erg blij dat Quintel me die kans met beide handen laat aangrijpen. Daaruit blijkt voor mij ook weer dat Quintel een club ondernemende mensen bij elkaar is. Voor vanavond staat de aandeelhoudersvergadering op de agenda. Helaas lukt het me dit keer niet erbij te zijn, ik zit op Schiphol te wachten om te boarden op mijn vlucht naar Boedapest. Voor een workshop voor een telecombedrijf vlieg ik een dagje op en neer. De tijden van de vluchten zijn niet zo handig, dus dat betekent de avond ervoor invliegen (en in dit geval de aandeelhoudersvergadering missen). Maar een hotel met uitzicht op de Donau en het koninklijk paleis, in combinatie met een gezellige borrel in de bar met de klant maken veel goed… Dus op naar een succesvolle workshop en over een paar weekje hopelijk ook naar de start van mijn eigen bedrijfje…
Vandaag is eindelijk een dag om mijn mail bij te werken en in alle rust me aan business development te wijden. De rest van de week is het daar veel te hectisch voor geweest. Gisteren bijvoorbeeld begon ik met een bespreking in Tilburg. Onze opdrachtgever had daar eigenlijk samen naar toe gewild, maar dat lukte niet, waarna hij mij had afgevaardigd omdat ik volgens hem “minstens zoveel wist als hijzelf”. In de meeting moesten we met diverse partijen een informatie bijeenkomst organiseren om betrokkenen van ons project te informeren. Omdat de doelstellingen van de mensen aan tafel nogal verschilden, werd het een hevig debat om ervoor te zorgen dat onze boodschap over de bühne kon worden gebracht. Daarna sprong ik snel de auto in op weg naar mijn volgende meeting in Rosmalen. Ik zag al gauw dat ik geen had om nog rustig te lunchen, dus belde ik Roger om voor mij een broodje te regelen om te voorkomen dat ik de middag niet door zou komen. Met een beetje geluk manoeuvreerde ik me door het verkeer en was ik net op tijd voor een andere vergadering, waarin we probeerden een ingewikkelde data stroom voor een proces te vereenvoudigen. Ieder had er zijn visie op, maar uiteindelijk werd er toch overeenstemming bereikt. Daarmee was het weer tijd om de auto in te springen, dit keer naar Doorwerth. Iemand van de klant reed mee, dat gebeurt niet zo vaak. Op deze manier konden we een aantal zaken voorbespreken. We verwachtten een moeilijke bijeenkomst: door ons project worden bepaalde werkzaamheden verschoven in de organisatie, waardoor het werk vermindert in het bedrijfsonderdeel dat vertegenwoordigd was in de vergadering. Men vreest uiteraard voor banenverlies. Zo goed en kwaad als we konden probeerden we tijdens de bijeenkomst uit te leggen welke argumenten ten grondslag liggen aan het besluit voor de verschuiving. Maar het werd ons al snel duidelijk dat we ze niet konden overtuigen; men is het gewoonweg niet eens met de besluiten die de directie heeft genomen. Terug rijdend overlegde ik met de klant hoe we hiermee verder moeten. Veranderen geeft toch vaak weerstand…..
Ik begin deze ochtend met een goede file. Het is vrijdag, maar door een ongeluk staat er toch weer 10 km. Beetje stress, want ik heb zo een afspraak bij een bedrijf in de tuinbouwsector. Ik heb al eerder voor dit bedrijf een opdracht gedaan en ben nu samen met mijn collega Pieter Roelofsen uitgenodigd om een aantal strategische thema’s te bespreken die mogelijk kunnen leiden tot een nieuwe opdracht.
Tijdens het gesprek blijkt dat ze zeer tevreden zijn over het werk dat we eerder hebben gedaan, maar dat ze nog worstelen met een aantal andere strategische vraagstukken. Ons wordt gevraagd om een projectvoorstel te schrijven. Een goed begin van de dag!
Nu haasten naar Amsterdam, want ik moet 2e ronde interviews afnemen samen met Eelko. Van de twee kandidaten blijkt er één erg goed te zijn. Eelko en ik zijn unaniem en sturen hem door naar de 3e ronde. Als ik op mijn horloge kijk zie ik dat het alweer zes uur is en vanavond heb ik afgesproken met een aantal collega’s en oud-collega’s om te gaan eten en stappen. Weer haasten... we zien elkaar om acht uur in Amsterdam voor een gezellig diner, waarna we in de karaoke bar staan tot 4 uur... het is weer eens als vanouds gezellig.
Deze week eindigt met heel veel ‘vinkjes’. Vrijdagochtend heb ik een laatste afspraak met een vijftal netbeheerders. Ik heb hen de afgelopen periode vertegenwoordigd in een werkgroep binnen de sector. Er ligt nu een voorstel van deze werkgroep waar alle Nederlandse netbeheerders binnenkort gezamenlijk een besluit over zullen nemen. Tijdens mijn laatste afspraak bespreek ik met de opdrachtgevers wat de impact van het voorstel op de kleinere netbeheerders is en wat de vervolgstappen zijn.
’s Middags krijgen we bericht dat we uit een aantal concurrenten zijn verkozen om te ondersteunen bij het ontwikkelen van een initiatief binnen de onderhoudssector. Tijdens de voorbereiding van ons voorstel waren Leon, Floor en ik al erg enthousiast over deze case en nu kunnen we hem dus ook daadwerkelijk gaan doen. Goed nieuws!
Ten slotte krijgen we ook terugkoppeling over een plan dat ik eerder heb uitgewerkt voor een aantal onderwijsinstellingen: De opdrachtgevers zijn het unaniem eens over het laatste voorstel en gaan er mee verder.
Al deze 'vinkjes' geven een tevreden gevoel en de nodige extra energie voor het weekend. Die zal ik nodig hebben. Een aantal sportieve Quintellers is onlangs een heus Quintel-fietsteam gestart, inclusief Quintel-tenue. Vóór je in dat tenue rond mag rijden, moet je eerst een toertocht van minimaal 100 km voltooien. Vandaag zullen Niels, Casper en Jan-Piet een tenue proberen te bemachtigen, tijdens de ‘Gerrie Kneteman Classic’.
Om 9:30 staan we met z’n negenen aan de start. De individuele niveaus verschillen nogal van ‘fanatieke triatleet’ tot ‘beginnend recreant’. We spreken af dat we ongeacht de spreiding in persoonlijke capaciteiten gelijk starten en gelijk finishen. Eenmaal gestart gaat het voorspoedig. We halen regelmatig wat mensen in en dat stemt positief. Na zo’n 50 km vertonen de eerste ongetrainden tekenen van vermoeidheid en houden we het tempo wat lager.
We stoppen kort bij de eerste ravitailleringspost: het regent en waait hard genoeg om het snel koud te krijgen. Na het overwinnen van het “Kopje van Bloemendaal”, de enige verhoging in het parcours, verlaten we de route. Binnendoor fietsen we naar het huis van Jan-Piet. Edith, de vrouw van Jan-Piet heeft daar een eigen ravitailleringspost ingericht: Soep, bananenshake, energiedrank, brood en fruit. Door de goede verzorging vergeten we bijna dat we aan een toertocht bezig waren.
We springen snel weer op de fiets en gaan terug naar het parcours. Zelfverzekerd fietsen we de tweede ravitailleringspost op hoge snelheid voorbij, de organisatie in verwarring achterlatend. Dan komt het Olympisch stadion weer in zicht. Na 5½ uur passeren we het witte lijntje, trek daar 1½ pauze bij Jan-Piet thuis vanaf en we hebben we het nog helemaal niet zo slecht gedaan in het klassement.
De volgende rit staat gepland in oktober in de Ardennen, waar we die week op training zijn…
Ik ben absoluut geen ochtendmens.
En toch gaat er een wekker af, en het is pas 04:15: Dit vraagt om een dubbele espresso.
Ik vlieg deze ochtend met de eerste vlucht naar Zurich voor een aantal afspraken met het management van een telecombedrijf. Ik ben bezig met de voorbereidingen van een drietal werksessies met de board of directors eind september en ik ben benieuwd hoever ze zijn met de voorbereidingen aldaar.
Ik kom op Schiphol een oud collega tegen die voor zijn nieuwe job ook al weer vroeg moet vliegen. We spreken elkaar maar kort (check-in gaat open); we zien elkaar toch weer komende vrijdag om tijdens een hapje en drankje verder bij te praten. In het vliegtuig maak ik de agenda’s voor meetings van later op de middag. Ondanks een kleine vertraging van de vlucht ben ik nog net op tijd bij de eerste afspraak. Alles ligt goed op schema en ik spreek diverse mensen om afspraken te maken voor de komende paar weken. Het worden zeer interessante werksessies eind van de maand!
’s Avond ben ik weer terug in Nederland en net voor half negen thuis. Ik kook ‘as usual’ ons avondeten (erg ontspannend om na een dag werken in de keuken te staan) en maak nog wat administratieve dingen af die waren blijven liggen.
Morgen weer verder (maar dan wel vanaf een meer gangbaar tijdstip).
Deze ochtend sta ik vroeg op. Ik start met het maken van het ontbijt voor de familie en daarna een half uurtje yoga. Om acht uur heb ik uitgerust, gerekt en gestrekt deelgenomen aan een telefonisch overleg met internationale partners van een andere consultancy firma, om te bespreken of zij willen helpen met de internationale uitrol van ons energietransitiemodel initiatief (zie www.energietransitiemodel.nl). Om negen uur is de telco nog niet afgelopen maar ik besluit om al bellend de auto in te stappen. Gelukkig neemt de bluetooth van de auto onmiddellijk het gesprek over. Om half tien sluiten we het gesprek af. Ik ben dan al bijna bij de eerste klant van die dag gearriveerd. Terugdenkend aan het gesprek van zojuist denk ik dat de kansen op een snelle internationale uitrol samen met deze consultancy firma zijn toegenomen. Over een week praten we verder en wie weet gebruikt binnenkort iedereen in Europa ons model. Dat zou toch mooi zijn!
Om elf uur heb ik vervolgens een gesprek met een manager en een directeur van een energiebedrijf. Samen bereiden we een workshop voor, voor de top dertig van hun bedrijf. Het moet zowel over energietransitie gaan als over hoe zij daarin hun individuele leiderschaprol kunnen innemen. Binnenkort hebben zij een bijeenkomst waarin ik als eerste externe adviseur sinds een jaar wordt toegelaten. Eervol, ik hoop ook dat ik de verwachtingen kan waarmaken. Tussen de middag rijd ik naar een strandtent in Den Haag. Daar gaat die middag en avond een bijeenkomst plaatsvinden van 40 managers van een ander energiebedrijf. Ze gaan allemaal in groepjes van drie het energietransitiemodel invullen en daarna gaan we praten over hoe de energietransitie binnen hun eigen strategie kan worden vormgegeven. De workshop die ik samen met vier andere Quintel collega’s geef is weer een feestje. De techniek en het model werken perfect, de mensen werken hard, zijn enthousiast en betrokken en de ideeën over noodzaak en invulling van energietransitie staan goed op de agenda. De avond wordt afgesloten met een mooie BBQ met uitzicht op een in zee zakkende zon. Om tien uur thuis en dan nog even napraten met mijn vrouw over de dag. Het was vandaag zo leuk dat ik nog steeds uitgerust mijn bed in duik.
Ik hoef vanochtend niet vroeg de deur uit dus kan ik ’s ochtends de kinderen naar school brengen en doe ik daarna mijn e-mail. Later die ochtend zit ik met Benno, senior manager van Quintel, bij een grote bank. De marketingdirecteur is een relatie uit een vorig project en hij zit nu drie maanden in deze nieuwe functie. We praten bij over de invloed van de kredietcrisis op de bank en haar toekomst. Vervolgens vraagt hij ons om met hem te brainstormen over hoe ‘product management’, de afdeling die nieuwe producten ontwikkelt, het beste kan worden georganiseerd. We wisten niet van tevoren dat hij hierover wilde praten dus moeten we snel schakelen. Gelukkig hebben we wel enige ervaring met het organiseren van marketing en sales en kunnen we voorbeelden noemen uit andere sectoren. Na een uurtje nemen we afscheid en spreken af contact te houden. Nieuwe projecten groeien vaak uit bestaande, soms jarenlange, relaties, omdat strategieconsulting niet alleen gebaseerd is op kennis en kunde, maar ook op het vertrouwen van klanten dat je hun meest complexe problemen kunt oplossen.
Aan het eind van de ochtend rijd ik naar het Quintelteam bij één van onze grote klanten in de energiesector voor de wekelijkse teamlunch. Dat is altijd een goed moment om bij te praten over de status van de projecten, maar ook om je collega’s informeel te spreken. We besteden daarom altijd een aanzienlijk deel van de lunch aan luchtige onderwerpen zoals de vakantie of actualiteiten. Er zijn wel spannende ontwikkelingen in de sector en in de politiek waardoor de voortgang van een groot project op losse schroeven staat. Sebastiaan, onze senior manager met veel ervaring bij deze klant, is gevraagd door de directie om de impact van de sectorontwikkelingen te bepalen en advies te geven hoe ze ermee moeten omgaan. Omdat Sebastiaan op vakantie is, is Michiel, consultant, tijdelijk met die zware klus belast en dat gaat hem erg goed af.
Die middag vertrek ik weer om samen met Marco te werken aan een presentatie voor de Raad van Commissarissen van hetzelfde bedrijf. Dat was een haastklus, waar we slechts twee weken voor hebben. We hadden gelukkig na een brainstormsessie met de verantwoordelijke directeur snel een goede verhaallijn opgesteld. De hypothesen daarin moeten we nu razendsnel checken en onderbouwen (of afschieten) met analyses.
Aan het eind van de middag zou ik mee kunnen doen met een bijeenkomst van onze Energiepractice, maar ik heb het afscheidsdiner van Karen. Karen was twee jaar consultant maar gaat nu een lijnfunctie doen buiten Quintel. Dat de arbeidsmarkt slecht is, was voor haar niet te merken: ze had meerdere aanbiedingen. We zullen haar missen. Ik mag namens Quintel een afscheidsspeech houden en neem de gelegenheid te baat om haar te prijzen voor haar werk en de hoop uit te spreken dat we elkaar blijven zien. Over enkele weken is alweer het Quintel Zomerfeest dus dat wordt de eerste gelegenheid. Dankzij het gevarieerde programma van vandaag heb ik meer dan tien verschillende Quintellers gezien en dat is altijd plezierig en maakt het reizen meer dan goed.
Het was een leuke, drukke dag vandaag. Ik werk tegenwoordig volledig in het team dat het Energietransitiemodel heeft ontwikkeld, een interactief model waarmee de overgang naar niet-fossiele brandstoffen in de komende decennia voor Nederland kan worden gemodelleerd. We hebben een eenvoudige versie van het model gratis ter beschikking gesteld aan het grote publiek (zie www.energietransitiemodel.nl).
We hebben al negen partijen zo enthousiast gekregen om de ontwikkeling van dit model mede te financieren. Vandaag heb ik samen met John gesproken met een mogelijke tiende partij over manieren van samenwerking en een financiële bijdrage. Hartstikke spannend natuurlijk en erg leerzaam. Het leuke van het zoeken naar partners voor dit project is dat iedereen erg enthousiast reageert. Ook vandaag was dat het geval. Het ziet ernaar uit dat ze mee willen doen.
Daarnaast ben ik vandaag bezig geweest om contacten te leggen in het buitenland om ons initiatief ook daar aan de man te brengen. Voor het Verenigd Koninkrijk willen we bijvoorbeeld een vergelijkbaar model ontwikkelen. We hebben al wat partijen enthousiast gekregen en nu moeten we ervoor zorgen dat het balletje gaat rollen. Vandaag ben ik weer een stapje dichterbij gekomen…
De rest van de dag heb ik verdeeld over het recruteren van mogelijke stagiaires en onderzoek naar de toekomst van zonne-energie. Het Energietransitiemodel wordt voortdurend uitgebreid en verbeterd. Daarvoor is het nodig om op de hoogte te zijn van de stand van de techniek. Het is echt iets voor mij om dat uit te pluizen. Er is wel wat geduld voor nodig om alle meningen van experts te ontwarren tot een samenhangend geheel. Ik ben erg tevreden dat ik ook daar vandaag nog een beetje tijd voor heb kunnen vinden, maar het is lastig om naast al het andere werk voldoende voortgang te boeken. Vandaar dat we ook op zoek zijn naar mensen die daarbij zouden kunnen helpen…
Vanmorgen vertrek ik vroeg naar Amsterdam om de files te ontlopen. Dat betekent om 6.30 uur opstaan en om 7.00 uur in de auto zitten. We doen een project op het gebied van energietransitie. We bedenken samen met de klant de duurzaamheidstrategie en definiëren enkele sleutelprojecten die de komende jaren moeten worden opgepakt. Met mijn collega Arne duik ik hiervoor onder andere in de wereld van elektrisch vervoer en de productie en overslag van biomassa en biobrandstoffen.
Daarna stap ik om twee uur vlug in de auto naar het zuiden van het land. Met Pieter houd ik daar de eindpresentatie van een project in de luchtvaartsector. Een grote buitenlandse vliegtuigfabrikant overweegt namelijk te investeren in een onderhoudsbedrijf en wij presenteren hiervoor het businessplan vandaag. De klant is tevreden en er wordt besloten een pilot te starten voor onderhoud van enkele vliegtuigen.
Onderweg naar het zuiden bel ik nog even met een aantal enthousiaste studenten die een strategisch adviesbureau willen opzetten gericht op kleine bedrijven en maatschappelijke organisaties die normaal geen strategieconsultant kunnen betalen. Studenten gaan bij hen aan de slag en zetten daarmee hun eerste stappen op het pad van strategieconsulting. Wij zouden hen kunnen gaan coachen en natuurlijk interesseren om bij later bij Quintel te gaan werken. Als verantwoordelijke voor recruiting in het management team van Quintel leg ik dit initiatief voor aan mijn MT collega’s zodat ik dit bij positief besluit kan opstarten.
Overmorgen is het Hemelvaartsdag en stap ik met ‘12 Q’s and friends’ op de racefiets in de Ardennen. Dat wordt een mooie dag en levert zeker mooie verhalen op. Later meer hierover.
“Piep piep…piep piep…”. Vorige week miste ik door drukte bij de douane bijna mijn vliegtuig. Oplossing: eerder opstaan…maar 4.30 is wel erg vroeg! Samen met Bernadette en de klant vlieg ik vandaag naar Zwitserland om verschillende interviews af te nemen. We onderzoeken de effectiviteit van de sales organisatie. Van verkoper tot het hoogste management, iedereen komt aan de beurt om een goed beeld te krijgen.
Op het vliegveld bespreken we de agenda voor de gehele dag. Onderweg klap ik nog even mijn laptopje open om de voorafgestuurde informatie nogmaals kritisch door te nemen. Bernadette en ik hebben op basis van deze informatie al een aantal ideeën over mogelijke verbetering doorgesproken. Ik ben benieuwd of ons vermoeden bevestigd wordt en we dezelfde geluiden horen tijdens de interviews met de medewerkers. Aangekomen op locatie krijgen we een korte rondleiding en beginnen we snel met de eerste gesprekken. Naast de al geïdentificeerde items komen er ook een aantal nieuwe problemen aan het licht. Zo blijkt o.a. dat het controle mechanisme en de coaching structuur van de verkoopagenten ongewenst gedrag veroorzaakt. We spreken af dat additionele informatie wordt toegestuurd.
Uitgeput en vol ideeën stappen we later op de dag weer in het vliegtuig. Bernadette en ik hebben de interviews afzonderlijk uitgevoerd dus gebruiken we de vliegtijd om elkaar op de hoogte te brengen. We hebben veel dezelfde verbeteringen gesignaleerd, maar door er uitvoerig over te praten ontdekken we nieuwe en komen we steeds beter tot de kern van de problemen. Ik ben erg nieuwsgierig in hoeverre de verschillende verbeteringen uiteindelijk zullen leiden tot additionele verkopen. Morgen starten we direct met het kwantificeren!
Terug op Schiphol is het inmiddels 19.30uur. Ik stap direct in mijn auto om naar Rotterdam te rijden. Carol heeft daar een ruimte gehuurd waar ze rustig aan haar boek kan werken. Samen met twee andere collega’s Lex en Marco helpen we haar met research en het schrijven. Vanavond bespreken we de opzet van het laatste hoofdstuk. De tijd begint nu aardig te dringen, want het contract met de uitgever is bijna rond en dit najaar moet het boek in de winkel liggen.
Helaas! In tegenstelling tot gisteren kan ik vandaag m’n dag niet beginnen met een grote cappuccino van Starbucks. Gisteren ben ik met Eelko in alle vroegte naar het internationale hoofdkantoor van onze klant in Duitsland gereden en bij aankomst bleek men daar over een eigen Starbucks vestiging te beschikken. Gedurende mijn tijd in Engeland en de Verenigde Staten heb ik de nodige ‘bucks’ stukgeslagen op dit zwarte goud. Ik vind het dan ook nog altijd jammer dat ondanks het feit dat Starbucks’ Europese hoofdkantoor in Amsterdam is gevestigd, er buiten Schiphol geen Starbucks vestigingen in Nederland zijn. Maar goed, vandaag dus weer gewoon een kopje ‘automatenkoffie’…
Deze week zijn we een nieuw project begonnen. De komende 9 weken zullen we onze klant helpen bij het formuleren van de marketing- en distributiestrategie voor een nieuwe product/dienst. Tijdens ons bezoek aan Duitsland hebben we kennis genomen van de plannen op internationaal niveau, hetgeen natuurlijk ook implicaties heeft voor de Nederlandse activiteiten. Vandaag besteed ik mijn tijd enerzijds aan het op weg helpen van Casper, een nieuwe collega, met betrekking tot de door hem uit te voeren markt- en concurrentieanalyse, anderzijds aan het opstellen van een kick-off document. Later deze week hebben we namelijk een kick-off meeting, waarin alle betrokkenen bij het project gebriefd zullen worden over o.a. de projectaanpak en planning. Als ik aan het einde van de dag een aantal plastic koffiebekertjes opruim denk ik met weemoed terug aan de dag van gisteren…
’s Avonds besteed ik thuis nog een uurtje aan het artikel dat ik samen met Bernadette aan het schrijven ben voor de eerstvolgende Quintessence. Eind deze week moet dit zo ver af zijn, dat ons ontwerpbureau met de opmaak kan gaan beginnen. Vanavond wil het echter niet zo lukken, temeer daar ik na twee korte nachtjes wat moeite heb m’n ogen open te houden. Waarschijnlijk gewoon te weinig goede koffie gedronken vandaag…
Vanmorgen op pad naar Den Haag waar we bij een Telecombedrijf een nieuwe opdracht starten. Het case team bestaat uit 4 mensen, een mooie mix met de ervaren Frans (Principal rol en al 15 jaar consultant in Telecom), Eelko als Case Manager (doet ook een andere grote case bij dezelfde klant) en Casper als consultant (hij is vorige week gestart bij Quintel). We nemen onze intrek bij de marketingafdeling waar we werkplekken krijgen dicht bij de mensen van de klant waar we veel mee gaan samenwerken. De eerste paar uur worden gevuld met administratieve zaken (bureau, toegangspasjes) en handjes schudden met alle betrokkenen. Al snel zijn we inhoudelijk aan de slag: we gaan verder op basis van het materiaal dat er al ligt. Ik merk dat mensen van de klant blij zijn dat we er zijn zodat het onderwerp aangepakt gaat worden. Wij hebben er ook veel zin in. Tijdens de lunch spreken we af dat we elke dinsdag met het team samen lunchen om daarna meteen gezamenlijk de voortgang en inhoud van de case te bespreken.
In de loop van de middag vertrek ik naar Schiphol, waar ik bij mijn oude werkgever KLM Cargo uitgenodigd ben voor de receptie van één van de mensen uit mijn voormalige team die inmiddels 40 jaar in dienst is. Leuk om alle mannen en vrouwen van mijn oude afdeling te zien. Aan het einde van de borrel rijd ik naar huis en pleeg zoals gebruikelijk een hele rits telefoontjes met collega’s en klanten (dan kan ik de file tenminste efficiënt gebruiken). Als de kids op bed liggen doe ik ’s avonds een aantal administratieve klusjes, zowel privé als zakelijk, waaronder het schrijven van dit verslag.
Het wordt een drukke dag vandaag. Ik werk op dit moment op twee cases, vanavond is het aandeelhoudersvergadering en er moet binnenkort weer een artikel af zijn voor ons eigen periodiek, de Quintessence.
De dag begint dan ook met een telefoonconferentie over het Quintessence artikel met Roger en Leon die in Den Bosch zitten en met Sebastiaan die met mij op de case zit. Het artikel gaat over de elektrische auto’s. We bespreken de verhaallijn nog een keer (een hoop discussie), wat hiervoor aan research nodig is en verdelen vervolgens de taken.
Dan begint de case bij de klant. ‘s Ochtends heb ik een overleg met de klant over de voortgang van het project. Vorige week hebben we een workshop van twee dagen gehad met 70 man in kasteel De Hooge Vuursche. Dit was de eindworkshop van een groot reorganisatietraject, maar er is uiteraard nog een hoop werk uit deze workshop voortgekomen. ‘s Middags heb ik een aantal besprekingen voor het andere project. In de eerste meeting moet een aantal issues worden opgelost in de communicatie en afstemming tussen verschillende afdelingen. Daarna een overleg om degene die de financiële controle van het project doet te helpen om dit goed in te regelen.
Voor dat ik het door heb is de middag alweer voorbij en spring ik in mijn auto op weg naar de aandeelhoudersvergadering. Ik ben erg druk geweest met de voorbereiding hiervan. We gaan vandaag namelijk praten over hoe we verder willen gaan met het energietransitiemodel dat binnen Quintel is ontwikkeld. De huidige plannen vergen een aanpassing van het business plan van Quintel. Omdat ik vorig jaar samen met Roger en Martijn dit businessplan heb gemaakt, heb ik nu ook geholpen om aanpassingen te maken op dit businessplan. Behalve een hoop discussie (wat gewoon is op onze aandeelhoudersvergaderingen) is het erg gezellig om met heel Quintel weer bij elkaar te zijn, te dineren en tussen de gangen en agendaonderwerpen door weer eens bij te kletsen met degenen die ik al weer een paar weken niet had gezien. Het door ons voorgestelde plan wordt goedgekeurd, een prima afsluiting van deze werkdag.
‘s Ochtends heb ik een afspraak bij mijn vroegere afstudeerprofessor, nu hoogleraar op Nijenrode. Ik heb hem een kopie gestuurd van het boek dat ik schrijf met als werktitel ‘Lange Zomers’. In het boek beschrijf ik bedrijven aan de hand van een seizoenenmodel. In de Lente zitten kleine bedrijven die hard groeien. Zomer-bedrijven zijn marktleider èn groeien bovengemiddeld. Herfst-spelers zijn markteider maar groeien trager dan de markt, dus verliezen positie. In de Winter zitten niet-leidende en traag groeiende bedrijven. In het boek leren we interessante lessen van bedrijven die lang in de ‘Zomer’ zitten, o.a. Google, IKEA, McDonald’s.
Als ik tegenover de professor zit en zijn print-out van mijn boek zie, vol pennestrepen, voel ik me weer even student met mijn scriptie. Gelukkig is hij positief en heeft hij een paar waardevolle aanvullingen. Bovendien ziet hij allerlei mogelijkheden voor gastcolleges en een leergang op Nijenrode voor managers.
Vanuit de auto op de terugweg bel ik met mijn collega Martijn. We hebben die middag een workshop met de klant, CEO van een printbedrijf, over de realisatie van de strategie die we samen met zijn MT hebben ontwikkeld. De klant heeft forse groeidoelen en om die te halen in deze tijd van recessie moet op alle fronten maximaal gas worden gegeven.
Ik bespreek met Martijn hoe we uit de strategie-presentatie alle actiepunten kunnen filteren en in een lange spreadsheet zetten. ’s Middags lopen we hier doorheen met de CEO en zijn financiële man. Per punt bepalen we wie het moet doen, wat de detailstappen zijn, en welke mijlpalen en KPI’s van toepassing zijn. Het is monnikenwerk, maar vele uren later zijn we er helemaal doorheen en hebben we een goed gevoel. De kans dat de ambitieze plannen ook echt worden uitgevoerd is hiermee een stuk groter geworden.
Na afloop bespreek ik met Martijn hoe we de resultaten van de meeting kunnen verwerken voordat Martijn met ski-vakantie gaat zodat de CEO het de week erna met zijn directeuren kan afstemmen. Het wordt krap maar met de goede planning moet het lukken. Later dan verwacht stap ik in de auto. Gelukkig zijn de kinderen nog wakker als ik thuiskom en kan ik nog even alle verhalen horen over wat zij die dag hebben meegemaakt.
Vandaag werk ik samen met Samir el Hamouti, een begiftigd IT-consultant van Logica. Samir helpt ons met de ontwikkeling van het EnergieTransitieModel. In april wordt dit model namelijk via het World Wide Web gelanceerd, en de animo is enorm. De afgelopen weken hebben we een leger van mensen – uit de industrie, van de regering, uit Nederland en het buitenland – gesproken die geïnteresseerd zijn. Tot mijn ongenoegen is het vandaag echter wederom een ramp op de Nederlandse wegen, want het regent. Via allerlei secundaire wegen, langs mooie dorpjes als Breukelen en Loenen, weet ik Utrecht toch nog in 1 uur en 20 minuten te bereiken vanaf Amsterdam. Een afstand, waar je normaal nog geen veertig minuten over doet. Samir doet maar liefst twee uur over zijn ritje van Den Haag naar Utrecht.
Als Samir er is, gaan we meteen aan de slag. Om de planning alsnog te halen nuttigen we onze lunch achter onze laptops. Om 4 uur maken we er vlug een eind aan en begeven we ons naar een meeting waar Willem de laatste stand van zaken geeft van het model. Willem heeft er weer een flink aantal nieuwe en indrukwekkende functionaliteiten verwerkt in het model. Om half 7 moeten we echt afronden. Ik en Samir besluiten om nog een uurtje door te gaan om de laatste details af te ronden. Om 8 uur stap ik moe maar voldaan in de auto, op weg naar huis. Helaas ligt mijn dochtertje (3 maanden oud) dan al een uurtje in bed. Als ik geluk hebt wordt ze morgenochtend om 6 uur weer wakker, dan heb ik nog een uurtje om met haar te spelen!
De dag begint leuk vandaag. Ik heb met een aantal collega’s van Quintel een artikel geschreven voor de afvalsector. Vandaag kreeg ik van ons Public Relations bureau te horen dat het artikel is gepubliceerd in één van de toonaangevende vakbladen in deze sector. Het artikel heet “Een gezonde toekomststrategie voor ieder afvalbedrijf” en geeft praktische handvatten voor een effectieve bedrijfsstrategie voor de komende vijf jaar. Meerdere partijen uit de sector hebben hun steentje bijgedragen aan het artikel. We zijn benieuwd naar de reacties van andere spelers uit de sector. Binnenkort zal ook een additioneel interview verschijnen in een ander vakblad met daarin onze visie over het Cradle to Cradle concept. Het is altijd leuk om over dit soort zaken na te denken.
’s Ochtends ben ik verder druk bezig met het vastleggen van een aantal gesprekken met contacten in de railsector. De railsector is net als energie, zorg en afval een markt die sterk aan verandering onderhevig is en waarbij onze ervaring met betrekking tot liberalisering en marktwerking zeer waardevol is. Ik maak mijn presentaties klaar en praat met enkele collega’s om te sparren over de inhoud hiervan.
Na de lunch heb ik een telefoonafspraak met een klant voor wie ik op dit moment een project doe. We spreken een aantal inhoudelijke zaken door en praten daarnaast over de ontwikkelingen die we om ons heen zien. Het was een turbulente week voor de wereldeconomie waarbij banken omvielen en aandelenkoersen hard onderuit gaan. We eindigen ons gesprek met het vastzetten van een tijdstip om volgende week samen te zitten.
’s Middags is het tijd om een aantal meetings voor volgende week voor te bereiden. Daarnaast regel ik de laatste zaken voor een training voor onze jongere consultants in het buitenland. Volgende week reizen we af naar Barcelona. Overdag is iedereen daar hard aan het werk om nieuwe kennis te vergaren en methodieken te leren…… En ’s avonds is er natuurlijk tijd voor een biertje in de stad.
Vandaag werk ik thuis. Op vrijdag is het rustig bij de klant en is het dus niet noodzakelijk om daar aanwezig te zijn. Hier komt bij dat volgende week maandag een aantal belangrijke vergaderingen zijn waarvoor ik nog veel voor moet voorbereiden. Naast een meeting met het projectteam, waar de algemene voortgang met alle projectleden wordt besproken, heb ik ook nog een afspraak om met een aantal mensen te kijken naar mogelijke scenario’s hoe een issue kan worden opgelost. Daarnaast hebben we vanmiddag ook een teamuitje met het Quintel team en hiervoor moet ik op tijd weer in de auto zitten.
Ik start vandaag met het voorbereiden van de projectmeeting, hiervoor moet ik eerst inzicht krijgen in alle issues die op dit moment spelen en inschatten wat belangrijke aandachtspunten zijn in de deelprojecten die wij moeten aansturen. Nadat ik dit duidelijk in een overzicht heb gezet, kijk ik nog even naar de financiën van het project. Aangezien het project uit veel teamleden bestaat, is het ook een grote kostenpost voor het management. Daarom is het belangrijk dat, wanneer wij verwachten dat deelactiviteiten over hun budget gaan lopen, dit op tijd met een goede argumentatie aan het management wordt uitgelegd. Hierbij is het soms zeer moeilijk om een goede inschatting te maken van de nog te verwachten kosten. Hiervoor moet je echt in de cijfers duiken en de juiste analyses maken. Gelukkig heb ik aan het begin van het project relatief veel tijd gestopt in het maken van een goed doordacht kosten/ realisatie model zodat ik alle benodigde dwarsdoorsneden kan maken.
Aan het begin van de middag start ik met een kleine presentatie over een issue dat deze week op is komen spelen. In eerste instantie leek het alsof dit een ‘show-stopper’ zou gaan worden, maar wij denken dat er meerdere oplossingen zijn. Om de oplossingen goed te kunnen uitleggen en vergelijken, willen we meerdere scenario’s opstellen. De moeilijkheid hiervan is om echt drie gescheiden scenario’s te maken waardoor je een ‘eerlijke’ vergelijking hebt. Gedurende de middag zit ik meerdere keren met mijn collega Taco Smalberg aan de telefoon om de scenario’s door te spreken, hierbij besteden we veel aandacht om het zo concreet en simpel mogelijk op te schrijven. Om drie uur stop ik ermee en spring ik in m’n auto om naar het teamuitje te gaan. We gaan bij Anna Bertona thuis barbecueën en aangezien het lekker weer is, wil ik er geen moment van missen!
De bijeenkomst met het consortium van opdrachtgevers voor de haalbaarheidsstudie liep anders dan gedacht. Ondanks de uitgebreide briefing vooraf bleken er toch nog een aantal vragen te zijn die leidden tot een discussie over alles behalve hetgeen ik wilde bespreken. Het is niet makkelijk de groep vervolgens weer op het uitgezette spoor te krijgen. Iedereen moet immers de ruimte krijgen om zijn zorgen uit te spreken. Daarna was het aan mij gelegen deze zorgen te parkeren en door te gaan met de hoofdlijn. Uiteindelijk is besloten door het consortium om door te gaan met het onderzoek en ons advies te volgen. Volgende keer nog uitgebreider voorbespreken, dus.
Vanochtend begin ik in Utrecht. Samen met Hans B. heb ik namelijk twee kandidaten voor recruitment. Eerst even bijpraten met Hans en dan van 9 tot iets na twaalven volledige focus op de twee kandidaten, hun capaciteiten en ontwikkelpunten en natuurlijk ook het enthousiasmeren van kandidaten voor Quintel. Na afloop overleggen Hans en ik over onze bevindingen en over de feedback voor de kandidaten. We vinden het namelijk belangrijk om iedereen (positief en negatief resultaat) van goede feedback te voorzien en een positief beeld van Quintel te laten behouden. We spreken ook af wie welke kandidaat van feedback gaat voorzien.
Daarna spring ik snel in de auto met een broodje dashboard. Ik heb namelijk nog twee afspraken bij de klant. Eerst heb ik een overleg met iemand uit het projectteam over progressie gedurende de afgelopen week en ons plan van aanpak voor komende week. Daarna heb ik nog een meeting over de opnieuw opgelaaide splitsingsdiscussie in de energiesector.
Daarna check ik snel mijn e-mail en begin met de voorbereidingen voor de voortgangsrapportage voor het project. Het wordt waarschijnlijk weekendwerk maar alles wat ik nu doe is mooi meegenomen.
Voordat ik naar huis ga zonder ik me nog even af om een van de twee kandidaten van vanmorgen van feedback te voorzien. Alles bij elkaar vergt dit 25 minuten maar we houden er beiden een goed gevoel aan over. Vanwege de vakantieperiode is er nauwelijks drukte op de weg dus ben ik er snel. Ik help met het diner van de dames en ga vervolgens naar jaarclubeten.
Vandaag teammeeting om 8.00u. Tijdens de meeting wordt het werk van de afgelopen dagen besproken, en wordt gebrainstormd over een aantal cruciale stappen de komende dagen. Uiteindelijk levert het een helder beeld op wat de doelen zijn voor de komende dagen. Maar het hele proces is wel tijdrovend geweest; de ochtend is al weer voorbij.
Na de lunch gewerkt aan de terugkoppeling naar de klant van een workshop van vrijdag. De uitwerking blijkt lastiger dan verwacht. Sommige ideeen uit de workshop blijken moeilijk te vangen in een consistent geheel. Wat (creatief) denkwerk en wat bloed, zweet en tranen levert dan toch eindelijk het eindresultaat op. Als slot van de dag dit stukje schrijven en het is tijd om naar huis te gaan.
